Slider[Style1]

Style2

Style3[OneLeft]

Style3[OneRight]

Style4

Style5

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι πρόκειται για μία εύκολη ερώτηση. Τόσο εύκολη όσο η ερώτηση: “Τι σημαίνει η λέξη δολοφόνος;”

Ποιος δεν ξέρει ότι δολοφόνος καλείται εκείνος που σκοτώνει έναν άνθρωπο, που αφαιρεί μια ζωή; Για να χαρακτηρίσουμε κάποιον ο οποίος προέβη σε αυτήν την πράξη, ενίοτε χρησιμοποιούμε και την λέξη φονιάς. Ο κατέχων, όμως, την στοιχειώδη ελληνική γνωρίζει ότι η λέξη δολοφόνος συντίθεται από τον δόλο και το φονεύω. Δηλαδή δολοφόνος είναι αυτός που αφαιρεί μια ζωή με δόλια πρόθεση προσβλέποντας σε όφελος, συνήθως, οικονομικό ή ψυχολογικό. Η λέξη φονιάς δεν εμπεριέχει το στοιχείο του δόλου. Παρόλα αυτά, ένας οδηγός, όπου στην υποθετική περίπτωση που παρασέρνει και τελικά σκοτώνει έναν πεζό, άρα αφαιρεί μια ζωή – έστω και χωρίς δόλο – δεν αποκαλείται ποτέ φονιάς. Συνήθως αποκαλείται άτυχος και συνηθέστερα μεθυσμένος.

Οπότε τι σημαίνει η λέξη επαγγελματίας;

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι επαγγελματίας είναι αυτός που ασκεί ένα επάγγελμα. Συνήθως ασκεί αποκλειστικά το επάγγελμα αυτό. Λέμε π.χ. επαγγελματίας οδηγός φέρνοντας στο νου μας έναν φορτηγατζή ή έναν ταξιτζή. Διαφωνεί κανείς με αυτό; Όχι. Γιατί, όμως, δεν θα λέγαμε ποτέ για κάποιον ότι είναι επαγγελματίας περιπτεράς;

Θα μπορούσε κάποιος πάλι να ισχυριστεί ότι επαγγελματίας είναι εκείνος που αγαπάει το επάγγελμά του. Λέμε π.χ. ότι ο γύφτος λατρεύει να περιφέρεται από φανάρι σε φανάρι και να στήνει τον πάγκο του από γωνία σε γωνία κλαίγοντας και απλώνοντας την παλάμη του. Ο γύφτος λατρεύει να κάνει αυτό που κάνει και του αποφέρει εμφανώς όφελος. Διαφωνεί κανείς με το γεγονός ότι οι γύφτοι λατρεύουν να κάνουν αυτό που περιγράψαμε; Όχι. Γιατί, όμως, δεν θα λέγαμε ποτέ κάποιον γύφτο επαγγελματία αν και αληθώς ζει αποκλειστικά από αυτήν την δραστηριότητα;

Επάγγελμα ασκεί και ένας οποιοσδήποτε υπάλληλος. Γιατί, όμως, δεν θα λέγαμε ποτέ για κάποιον ότι αυτός είναι επαγγελματίας ταμίας σούπερ μάρκετ; Στον αντίποδα, γιατί πολύ συχνά ακούς την έκφραση: “Αυτός είναι επαγγελματίας σερβιτόρος”;

Σε αυτό το σημείο ας ανατρέξουμε στον Αντισθένη. “Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις”. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι η ελληνική γλώσσα έχει λέξεις που πολύ συχνά σημαίνουν κάτι άλλο από αυτό που αντιλαμβανόμαστε ή από αυτό που θέλουμε να περιγράψουμε χρησιμοποιώντας τις. Η ετυμολογία της λέξης είναι εκείνη που μας επιτρέπει να διακρίνουμε και να προσδιορίσουμε το νοηματικό φορτίο που αυτή κουβαλάει. Έχοντας, λοιπόν, ως οδηγό το ανωτέρω μικρό παράδειγμά μας, ας ξαναρωτήσουμε:

Τι σημαίνει η λέξη επαγγελματίας; Η λέξη επάγγελμα προέρχεται από την λέξη επαγγέλλομαι η οποία συντίθεται από το επί και το αγγέλλομαι και αρχικά σήμαινε υπόσχομαι. Εξ ου και η Θεία Επαγγελία, δηλαδή η Θεία υπόσχεση για την εκπλήρωση μιας κατάστασης. Στην συνέχεια η λέξη επικράτησε να σημαίνει την ασχολία ενός ανθρώπου για βιοποριστικούς σκοπούς.

Παρόλα αυτά, η ανάλυσή μας κάπου χωλαίνει αφού όπως είδαμε, ακόμη και σήμερα, δεν λέμε ποτέ ότι κάποιος είναι επαγγελματίας ταμίας ή επαγγελματίας περιπτεράς. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί ακόμη και σήμερα, χωρίς να το γνωρίζουμε, λέμε ότι κάποιος είναι επαγγελματίας όταν διαισθανόμαστε ότι μας δίνει μια υπόσχεση πως θα κάνει αυτό που διατείνεται ότι κάνει. Ότι θα πραγματοποιήσει αυτό που υπόσχεται, ότι αληθώς επαγγέλλεται αυτό που επαγγέλλεται.

Αποκαλώντας κάποιον επαγγελματία τονίζουμε πρωτίστως την συνέπεια και την ποιότητα που τον διακρίνουν και δευτερευόντως στεκόμαστε στην αποκλειστική άσκηση αυτής της ασχολίας που του αποφέρει τα προς το ζην. Σε αυτό το σημείο – κάνοντας μια μικρή παρένθεση – να πούμε ότι συμβαίνει το εξής παράδοξο. Στο 100% των περιπτώσεων, οι επαγγελματίες με την έννοια που ορίσαμε πριν, αποκομίζουν τα προς το ΕΥ ΖΗΝ. Κακοπληρωμένος και επαγγελματίας είναι δύο έννοιες παντελώς ασύμβατες μεταξύ τους.

Μπορούμε, λοιπόν, να φέρουμε στο νου μας εκείνες τις περιπτώσεις στις οποίες με ασφάλεια μπορούμε να χαρακτηρίσουμε κάποιον ως επαγγελματία. Φερ’ ειπείν, επαγγελματίας είναι ένας ηθοποιός του θεάτρου ο οποίος μπορεί πριν την παράσταση να βίωσε τον χαμό ενός αγαπημένου του, αλλά επάνω στο πάλκο να αποδώσει άψογα στον κωμικό του ρόλο. Αυτός – ίσως και να πούνε μερικοί ότι – είναι επαγγελματίας απάνθρωπος, αλλά δεν μας απασχολεί επί του παρόντος.

Επαγγελματίας είναι ένας οδηγός ταξί ο οποίος διατηρεί το αυτοκίνητό του καθαρό, είναι ευγενής και πρόθυμος, δεν εξυπηρετεί δεύτερο πελάτη ταυτοχρόνως χωρίς την συγκατάθεση των ήδη εποχούμενων, ανάβει εγκαίρως το φλας πριν στρίψει και ούτω καθεξής.

Επαγγελματίας σερβιτόρος είναι αυτός που είναι ευγενικός και πεντακάθαρος, πλήρως ενημερωμένος για το μενού και την κάβα, ταχύς στις μετακινήσεις του και με οξεία αντίληψη του χώρου στον οποίο κινείται.

Επαγγελματίας μηχανικός αυτοκινήτων είναι αυτός που είναι πλήρως καταρτισμένος στο αντικείμενο της επισκευής του εξοπλισμού, αυτός που τοποθετεί γνήσια ανταλλακτικά – ή ιμιτασιόν, εις γνώσιν όμως πάντα του πελάτη – αυτός που ενημερώνει με ακρίβεια δεκάρας για το κόστος της επικείμενης εργασίας, αυτός γενικά που καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να αυξηθεί το χρονικό διάστημα που ίσως απαιτηθεί για την εκ νέου επίσκεψη του πελάτη στο συνεργείο.

Επαγγελματίας εστιάτορας είναι αυτός που – πρώτα από όλα – απασχολεί επαγγελματία μάγειρα και επαγγελματίες σερβιτόρους και τους μισθοδοτεί καλά και έπειτα φροντίζει για την υγιεινή και ασφάλεια των τροφίμων, την συμμόρφωση του χώρου με την κείμενη νομοθεσία και πάει λέγοντας.

Επαγγελματίας πάνω από όλα σημαίνει συνέπεια. Η συνέπεια του επαγγελματία είναι αυτή που εξοικονομεί χρόνο και χρήμα στον πελάτη. Η συνέπεια κοστίζει. Δεν γίνεται να μην κοστίζει. Κοστίζει αλλά τον επαγγελματισμό τον πληρώνεις ΜΙΑ φορά ενώ την ανευθυνότητα την πληρώνεις ΠΟΛΛΕΣ φορές αφού είναι σίγουρο ότι στο τέλος θα αναγκαστείς να απευθυνθείς στον επαγγελματία. Καταλήγουμε λοιπόν στην αρχική μας εκτίμηση, ότι επαγγελματίας είναι αυτός που δεν διαψεύδει την ενδόμυχη υπόσχεση που λαμβάνεις πως θα είναι συνεπής απέναντί σου και θα παράγει έργο ανάλογο της αμοιβής που κατέβαλλες σε αυτόν.

Και τώρα πάμε στο ζουμί της υπόθεσης…

Έχει η Ελλάδα επαγγελματίες; Υπάρχουν στην Ελλάδα επαγγελματίες; Όσο μικρή και απλή είναι η ερώτηση άλλο τόσο είναι και η απάντηση.

Ναι. έχει. Ναι, υπάρχουν επαγγελματίες στην Ελλάδα.

Έχει τους συνεπέστερους επαγγελματίες της υφηλίου. Αυτούς που συνεχίζουν ακόμη και μετά από τόσα χρόνια να διατηρούν έναν άφθαρτο ενθουσιασμό και μιαν απίστευτη συνέπεια σε αυτό που κάνουν. Μάλιστα, είναι τόσο επαγγελματίες που, ενώ ο δρόμος είναι ανοιχτός για όλους, μόνο αυτοί ευδοκιμούν και εξελίσσονται. Μόνο αυτοί δεσπόζουν και διαπρέπουν. Μόνο αυτοί έρχονται μονίμως πρώτοι στην προτίμηση του κόσμου. Ποιοι είναι όλοι αυτοί;

Οι επαγγελματίες ΣΩΤΗΡΕΣ.

Οι επαγγελματίες ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, οι επαγγελματίες της ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ, οι επαγγελματίες ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΙ και οι επαγγελματίες ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ.

Όλοι αυτοί – για να χρησιμοποιήσουμε μιαν έκφραση του χύδην όχλου – είναι και γαμώ τους συνεπείς. Εννοώ ότι είναι τόσο συνεπείς που γαμούν όλους τους άλλους. Όχι τους άλλους επαγγελματίες, διότι όμοιος ομοίω αεί πελάζει, αλλά όλους εμάς. Είναι τόσο επαγγελματίες που αυτοί ορίζουν τα στάνταρντ της συνέπειας στην Ελλάδα. Είναι τόσο επαγγελματίες ώστε ορίζουν ακόμα και το διάβα επάνω στον δρόμο του επαγγελματισμού. Είναι τόσο συνεπείς με τα παιδιά και τα εγγόνια τους όλοι αυτοί οι επαγγελματίες πρωθυπουργοί, οι επαγγελματίες αρχηγοί κομμάτων, οι επαγγελματίες βουλευτές – υπερασπιστές των συμφερόντων του λαού. Κοντά σε αυτούς και οι επαγγελματίες επικεφαλής των αιτημάτων της εργατικής τάξης, οι επαγγελματίες υπέρμαχοι της κοινωνικής δικαιοσύνης, οι επαγγελματίες υπερασπιστές των αδύνατων. Αυτοί είναι οι επαγγελματίες εστιάτορες του παραδείγματός μας, που φυλάττουν στα ψυγεία τους την ληγμένη, την αλλοιωμένη, την αποκρουστικά σάπια τροφή. Όλοι αυτοί, ως γνήσιοι επαγγελματίες, προσέλαβαν τους επαγγελματίες σερβιτόρους να φέρουν την σαβούρα στο πιάτο μας, να την καταπιούμε και να την χρυσοπληρώσουμε. Όλοι αυτοί προσέλαβαν τους δημοσιογράφους, τους αυθεντικούς επαγγελματίες του σερβιρίσματος, τις αυθεντικές και απολύτως επαγγελματίες πουτάνες της πένας να μας σερβίρουν και να μας προτείνουν κατά περίπτωση εναλλακτικό μενού – πάντα όμως προερχόμενο από το ένα και μοναδικό ψυγείο. Μόνο αυτοί θα μπορούσαν να μας σερβίρουν 5 κόκκους σουσάμι, 2 πινελιές ούζο και όρχεις πεσκανδρίτσας με 100 ευρώ το πιάτο.

Όλοι αυτοί μπορούν και είναι τόσο καλοί επαγγελματίες για ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΛΟΓΟ. Επειδή όλοι εμείς είμαστε ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ.

Επειδή εμείς έχουμε μάθει τη λογική του γύφτου. Του γύφτου – επαγγελματία ζητιάνου – που μας μπόλιασε με τη λογική του παζαριού. “Πόσο κοστίζει αυτό; Τόσο. Όχι τόσο. Πάρε τα μισά και είμαστε εντάξει.” Τη λογική του “το παιδί μου να μπει στο δημόσιο και σιγά μη χαθεί ο τόπος για ένα μισθό παραπάνω.” Τη λογική του “να πάρω το πτυχίο και σιγά μην χρειαστεί ποτέ να χειρουργήσω”. Την λογική του “κάτσε να πάρω το δίπλωμα και μαθαίνω μετά να οδηγάω”. Τη λογική του “ρε μάστορα πιάσε τη REAL NEWS γιατί κληρώνει τζιπ να ‘ούμε…”. Τη λογική τού ό,τι αφού το είπε ο Χατζηαβατονικολάου έτσι είναι, τη λογική της έκπτωσης, τη λογική του σκόντου, τη λογική του πέντε πάνω - πέντε κάτω, τη λογική του “δε γαμείς… βάλε 5 ευρώ βενζίνη να φτάσουμε μέχρι την παραλία και έχει ο Θεός…”

Πόσοι από αυτούς τους επαγγελματίες - ρεμάλια θα ήταν ικανοί να επιβιώσουν – όχι απλώς επιχειρηματικά αλλά βιολογικά – αν εμείς ήμαστε ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ; Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους αλλά οι λογαριασμοί στο πόδι κάνουν τους Έλληνες να φαίνονται καλοί μαλάκες και αυτό δεν τους αξίζει. Στον κόσμο της αγοράς οι επαγγελματίες είναι μονίμως κερδισμένοι. Και αυτοί και οι πελάτες τους. Στην Ελλάδα, κατά πως φαίνεται, επαγγελματίας είναι εκείνος που είναι μονίμως κερδισμένος. Εκείνος του οποίου η δραστηριότητα αποβαίνει ωφέλιμη μόνο σε αυτόν και επιπλέον ζημιώνει και τους πελάτες του.

Λοιπόν; Θα τους αφήσουμε να επιδεικνύουν μονίμως τον επαγγελματισμό τους; Θα τους αφήσουμε να είναι εσαεί αυτό που είναι;

Υπάρχει μια φράση που ανέκαθεν μου άρεσε. “Με την συνέπεια του επαγγελματία και το πάθος του ερασιτέχνη.” Ας απαιτήσουμε να μας σεβαστούν και να μας παράσχουν αυτά για τα οποία επί σειρά δεκαετιών τους αμείβουμε αδρά. Ας απαιτήσουμε επαγγελματισμό ευθέως ανάλογο του κόστους που τόσα χρόνια φέρουμε στους ώμους μας. Ας γίνουμε επιτέλους επαγγελματίες πολίτες.

Στην αντίθετη περίπτωση, δεν μας (-τους) απομένει τίποτα άλλο παρά να φερθούμε ως ερασιτέχνες. Ας φερθούμε τότε με πάθος. Ανέκαθεν 2 από τις συνηθέστερες ασχολίες των Ελλήνων ήταν το σεξ και οι καβγάδες. ΣΕΞ και ΒΙΑ λοιπόν. Γαμήστε τους και δείρτε τους. Αυτό τους αξίζει. Το σεξ ας είναι σπάταλο. Προσοχή στο ξύλο όμως.

Μας είπε που μας είπε η κυρά Θάλεια ότι τα Αρχαία Ελληνικά είναι νεκρή γλώσσα.

Μην μας πει και νεκρόφιλους…

About Elliniko Kommatoskylo

Being anti-social in a world full of conformists, is a trait of intelligence... Nikola Tesla
«
Next
Νεότερη ανάρτηση
»
Previous
Παλαιότερη Ανάρτηση

16 σχόλια:

  1. Έχεις δίκαιο φίλε
    πρέπει να προσέχουμε όλους τους σοβαρούς, συνεπείς επαγγελματίες που αποτελούν και τα αποβράσματα της κοινωνία μας.
    Όλους αυτούς που μας πουλούν πεσκανδρίτσες.
    Εγώ δεν έφαγα ακόμη.
    Εσύ Κομματόσκυλε έχεις δοκιμάσει?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι το blog σας καθώς με οδήγησαν εδώ τα ψαράκια σας.
    Θα πρέπει να είστε πολύ εκνευρισμένοι για να μιλάτε έτσι.
    Τα λέτε σταράτα και έξω από τα δόντια.
    Μπράβο σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε Κομματόσκυλε, για μια ακόμη φορά με εκφράζεις απόλυτα. Με μια μικρή ένσταση.

    Το πήδημα και το ξύλο πρέπει να γίνει με επαγγελματικό και όχι με βάρβαρο τρόπο. Μην ξεχνάς ότι οι περισσότεροι απο δαύτους είναι βιτσιόζοι και το άγριο σεξ τους εξιτάρει..
    Δεν θα τους κάνω τη χάρη να το απολαύσουν..

    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είσαι κορυφαίος γραφιάς, συνέχισε έτσι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ωραίοοος! Τι να λέμε τώρα, πάλι τα ίδια; Στα είπε η Περσεφόνη. Καλώς όρισες Περσεφόνη! Άντε καληνύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εχμ.. επαγελματικό γράψιμο... Επαγγελματίας μπλογκερ, να υποθεσω; :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλημέρα!
    Καλώς όρισες και να είσαι καλά Διογένη.
    Ο εκνευρισμός πολλές φορές μας βγάζει από τα ρούχα μας (κάνει και κρύο).
    Η μέρα μας, όσο δύσκολα και να περνάμε πρέπει να αρχίζει με μια βαθιά αναπνοή και...τραγούδι:
    http://www.youtube.com/watch?v=e9iQbnZC9Kc&feature=related

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Eυχαριστώ Περσεφόνη. Και για το βιντεάκι. Τι φατσούλες είναι αυτές! Αναφέρομαι και στα ζωάκια. Κι εμείς, οι μεγάλοι και οι έλλογοι, τρωγόμαστε και σφαζόμαστε. Πότε θα γίνουμε άνθρωποι!

    Ρε ’συ κομματόσκυλε, κάτι έχεις κάνει εσύ. Κάτι έχεις κάνει και τραβάς κόσμο σαν την Περσεφόνη, καλή ώρα.

    Φιλιά σε όλους σας

    ΥΓ. Καλά ε, τι έγραψα το νούμερο! (Στα είπε) Το είδα σήμερα και πέθανα στο γέλιο! Τι να πεις... Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. θαθελα,να καλησπερίσω κι εγώ,τους φίλους και κυρίως τον αναγνώστη [μαζοχιστή???]που διαβάζει πρώτος-πρώτος κάθε σου κείμενο και το βρίσκει πάντα αδιάφορο
    Σίγουρα, είναι πάντα ο ίδιος κι όταν αργείς να γράψεις-επίσης σιγουρο-αδημονεί περισσότερο απ όλους μας για την νέα σου ανάρτηση, στην οποία θα ρίξει φαρδιά πλατιά τη γνώμη του
    ΑΔΙΑΦΟΡΟ.....χεχεχε....
    Αλλά τι τα βάλατε όλοι με τα μαγέρια? Εεεεε, κι αυτά εκτός απο φαγάκι κάποιες φορές σας δίνουν και μια δόση πενικιλίνης ΔΩ ΡΕ ΑΝ Πάθατε τίποτε?
    ΕΛΕΟΣ
    ΕΝΑ ΞΕΝΟ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλησπέρα σε όλους!

    Δυστυχώς αφόρητες επαγγελματικές υποχρεώσεις δεν μου επιτρέπουν να είμαι συνεπής ως προς την απάντηση στα σχόλιά σας. Ούτε καν στον ρυθμό με τον οποίο θα ήθελα να αναρτώ.

    Περσεφόνη, προφανώς οδηγήθηκες στο Blog επειδή η εικόνα με τα ψαράκια λέγεται goldfish και υποθέτω ότι κατά λάθος σε "έσπρωξε" προς τα δω η google. Όπως και να έχει πάντως, καλώς ήρθες.

    Φίλε Δράκοντα, οι εθισμένοι σε αυτά που περιγράφεις - ως επαγγελματίες βιτσιόζοι - έχουν κορεστεί από τους επαγγελματίες... Μόνο με αυθεντικό ερασιτεχνισμό θα καταλάβουν αυτό που θέλουμε να τους "πούμε"

    Γεια σου ΤΑΛΩ!
    Σε ευχαριστώ για τον έπαινο και για τις αναδημοσιεύσεις που μου έχεις χαρίσει. Την αγάπη μου στην Κρήτη. Και το νου σας στους μεσίτες εκεί. Δεν θα ησυχάσουν αν δεν ξεπαστρέψουν και το τελευταίο στρέμμα σας.

    Γεια σου ΔΙΟΓΕΝΗ, πανταχού παρόντα!

    Καλή μου Rodia
    ερασιτέχνης θυμωμένος είμαι. Αλλά ΠΟΛΥ θυμωμένος...

    ΞΕΝΟ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙ
    καλώς ήρθες και πάλι.
    Δεν πειράζει για τον "αδιάφορο" ανώνυμο. Το κόμπλεξ ποτέ δεν είχε ταυτότητα άλλωστε. Δεν τα βάλαμε με τα μαγέρια.. κάθε άλλο. Είναι χοντρούλικα και ζουμερά τα καημένα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κομματόσκυλε
    αν νομίζεις πως κάθε ανώνυμος είναι και ένας κομπλεξικός τότε κακώς βρισκόμαστε εδώ και διαβάζουμε κείμενά σου.
    Πίστευα πως είσαι ένα ξεχωριστό άτομο και όχι ένα κοινό ανθρωπάκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Φίλε Ανώνυμε δεν εννοούσα τους αναγνώστες που σχολιάζουν ανώνυμα. Εννοώ τον συγκεκριμένο ανώνυμο ο οποίος πάντα αξιολογεί τις αναρτήσεις ως ΑΔΙΑΦΟΡΕΣ.
    ΖΗΤΩ ΣΥΓΝΩΜΗ για την παρανόηση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Φίλτατε blogger
    Αρχικά παρατήρησα πως λίγοι αναγνώστες παρακολουθούν την ιστοσελίδα σου.
    Ο καθένας λέει τη γνώμη του είτε θετική είτε αρνητική.
    Μη θυμώνεις με τις αρνητικές, μόνο προσπάθησε να δεις τι φταίει και γίνε καλύτερος.
    Θα θυμάσαι μια παλιά παροιμία που λέει πως όσοι με κάνουν και κλαίω θέλουν το καλό μου. Κάτι ξέρουν.
    Βλέπεις το Διογένη, λάμπει ολόκληρος.

    Διογένη, μπορούμε να γίνουμε άνθρωποι αν κοιτάξουμε τι συμβαίνει λίγο μακρύτερα.
    Δες τις φατσούλες, χαμογελούν κι αυτές κι ας μη ξέρουν πως είναι να ξυπνάς το πρωί με ένα πλούσιο πρωινό στο τραπέζι.
    http://www.youtube.com/watch?v=I82KNi7Clj4

    Γεια σου λεβέντη Διογένη.
    Πάντα να λάμπεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καλή μου Περσεφόνη, υπερβάλλεις και με κάνεις να αισθάνομαι άβολα – αλλά και τόσο όμορφα! Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Να είσαι καλά.

    Το είπες, αλλά θα ήθελα να συμπληρώσω και την εγωκεντρική πλευρά του ζητήματος, τουλάχιστον όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ. Θεωρώ πραγματικούς φίλους μου εκείνους που δεν μου "χαϊδεύουν τ’ αυτιά" συνεχώς, αλλά μου επισημαίνουν τα λάθη και τις ιδιοτροπίες μου. Γι’ αυτό, λοιπόν, σας παρακαλώ… Για ’σένα το λέω πρώτα Κομματόσκυλο, που ως διαχειριστής είσαι ο πρώτος που δικαιούται να μού τα "χώσει". Εκτός κι αν δεν με θέλεις για φίλο σου. Δεν σε παρεξηγώ και δεν σου θυμώνω αν δεν με θεωρείς φίλο σου.

    Περσεφόνη και λοιποί αναγνώστες, το ξέρετε, δεν έχει νόημα να λάμπει κάποιος, όσο λάμπει, μοναχός του για τον εαυτό του. Οτιδήποτε φωτεινό διαθέτει ο καθένας μας πρέπει να το καταθέτει αφειδώς στο πανανθρώπινο ταμείο πνευματικών παρακαταθηκών, προς κοινή χρήση και ωφέλεια. Αν θέλουμε να ξεφύγουμε από την κατάντια μας και να πάμε μπροστά. Δεν νομίζω να πιστεύει κανείς ότι πάμε προς τα μπρος! Μπορεί η τεχνολογία να εξελίσσεται με απίστευτους ρυθμούς, αλλά η ανθρωπότητα και ο πλανήτης βρίσκονται πάνω σε έναν κυλιόμενο διάδρομο και στην ουσία οπισθοχωρούν. Διαφωνεί κανείς;

    Περσεφόνη, Περσεφόνη, αυτές τις φατσούλες τις ξέρεις;
    http://www.youtube.com/watch?v=U865n811jy8
    ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΥΣ

    Για αστείο το ξεκίνησα, αλλά η κατάσταση μάλλον δεν είναι για γέλια. Γιατί υπάρχει κι άλλο θέμα, το οποίο δεν γνώριζα. Άργησα, βέβαια, λιγάκι να πάρω είδηση τι συμβαίνει κι ας διασπείρουν κάποιοι φήμες ότι είμαι πανταχού παρών… Λοιπόν, είδα το αυθεντικό βίντεο με τη Λιλή και δεν το βρήκα πολύ χαριτωμένο… Αλλά τελικά, δεν είμαι μόνον εγώ ο μυστήριος, γιατί πέτυχα ορισμένες από τις σκέψεις μου στο βίντεο που παραθέτω στο τέλος του σχολίου. Να δεχτώ ότι κάποια από τα σχόλια που παρουσιάζονται [1), 2), 3) κοκ] είναι υπερβολικά. Γίνεται, όμως, όλα αυτά να είναι τυχαία; Ποια η γνώμη σας για τη διαμάχη που ξέσπασε εξαιτίας του –κατά την άποψή μου– φαινομενικά αθώου βιντεοκλίπ; Όποια και να είναι, ένα είναι σίγουρο. Οι ακραίες αντιλήψεις, οι υστερίες ή η παντελής έλλειψη καχυποψίας (μερικοί φαίρονται λες και ζούμε σε κοινωνία αγγέλων!), σίγουρα δεν υποδηλώνουν σωφροσύνη. Τώρα, το πόσο ή γιατί σκέφτονται όπως σκέφτονται οι τελευταίοι είναι ένα άλλο ζήτημα.
    http://www.youtube.com/watch?v=jxr03ruKyoU&feature=related

    ΥΓ. Νιώθω την ανάγκη να εκφράσω δημοσίως τον αέραντο θαυμασμό μου για τους ΜΕΓΙΣΤΟΥΣ ΜΑΓΚΕΣ της Χιλής και τον υπέρλαμπρο άθλο τους. Αυτά είναι επιτεύγματα!… (Μειώθηκε, λέει, στον μισό ο χρόνος απεγκλωβισμού τους χάρις στην τεχνολογική υποστήριξη της NASA. Α ρε…)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Δεν έχω καμμία σχέση με τον Πόντο και δεν τρελαίνομαι με τη μουσική του αείμνηστου Στέλιου Καζαντζίδη, ιδίως με τα τέζα κλαψιάρικα. Άλλου είδους γλυκιά μελαγχολία με εκφράζει. Πολύ περισσότερο, δεν έχω σχέση με τις ελληνόφωνες ηχητικές γελοιότητες. Σήμερα, πάντως, θα άκουσα καμιά 20αριά φορές τον ύμνο που ερμήνεψε ο Καζαντζίδης. Από σπόντα τον θυμήθηκα και είχα καιρό να τον ακούσω…
    http://www.youtube.com/watch?v=PSoL3hWyehU
    Κατά την άποψή μου, μια από τις κορυφαίες στιγμές της ελληνικής μουσικής. Εννοώ τέρμα πάνω!

    Ο ένας λόγος που στέλνω αυτό το μήνυμα είναι για εκείνους που ίσως δεν είχαν την τύχη να ακούσουν αυτόν τον ύμνο. Κρίμα είναι να στερούνται μια τόσο προσιτή και καθ’ όλα ηθική ηδονή. Ο άλλος είναι για τους ξεχασιάρηδες σαν και του λόγου μου. Σίγουρα υπάρχουν και κάποιοι που δεν τους κάνει αίσθηση αυτό το τραγούδι. Είναι κι αυτή μια από της ομορφιές της ζωής.

    Καλή ακρόαση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Δυο σκέψεις που μου ήρθαν "κατόπιν εορτής". (Φαίνεται πως με συνεπήραν ο Στελάρας και παρέα του…)
    Α) Δεν ξέρω τι σχέση έχω με τον Πόντο. Απ’ ό,τι γνωρίζω (ονόματα και διευθύνσεις προγόνων) δεν έχω. Ποτέ δεν ξέρεις όμως…
    Β) Ακούτε κάθε μέρα τη μουσική που σας αρέσει, που σας κάνει να αισθάνεστε όμορφα. Κάνει καλό – και όχι μόνο στην ψυχική διάθεση και, φυσικά, στους γύρω αποδέκτες της. Είναι επιστημονικώς τεκμηριωμένη η ευεργετική επίδρασή της –της μουσικής που ευχαριστεί τον καθένα– και στη σωματική υγεία. Άλλωστε, μαζί πάνε αυτά.

    Και κάτι ακόμα. Φίλοι μου, ανακάλυψα ένα ιστολόγιο που αξίζει να επισκεφτείτε. Πληροφορίες, είτε σε έντυπη είτε σε ηλεκτρονική μορφή, σχετικές με την υγεία και την υγιεινή διατροφή κυκλοφορούν άπειρες. Αυτό το ιστολόγιο διαφέρει – και ίσως δεν υπάρχει όμοιό του ελληνόγλωσσο. Μπορείτε να βρείτε σ’ αυτό πολλά ενδιαφέροντα πράγματα. Χρόνο και χώρο δεν ξέρω αν μπορείτε να βρείτε… Τα άρθρα των κατηγοριών "ΠΕΡΙ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ", Η ΤΡΟΦΗ ΣΟΥ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΣΟΥ", καθώς και ορισμένα βιβλία από τη "ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ" μάς ενδιαφέρουν όλους. Σας δίνω τον υπερσύνδεσμο από μια ανάρτηση, που εκτός από τις πληροφορίες που περιέχει, "λέει" πολλά, τα γνωστά… http://www.ftiaxno.gr/2010/06/blog-post_03.html
    Άλλη μια πρόσφατη ανάρητσή του είναι εξαιρετικά σημαντική: "Ο Χυμός του Λεμονιού είναι 10.000 φορές ισχυρότερος από τη Χημειοθεραπεία και σκοτώνει 11 ειδών Καρκινογόνα Κύτταρα!"(!!!;) Διαβάστε και τα σχόλια της πηγής (http://www.insurancedaily.gr/blog/?p=21335) ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ.
    Πάλι έμεινα λίγο πίσω…

    Έχουν παρουσιαστεί πολλές διαφορετικές προτάσεις θεραπείας του καρκίνου, όπως και άλλων ασθενειών, – συνοδευόμενες μάλιστα και από κλινικά αποτελέσματα. Ο λόγος που εμείς δεν μαθαίνουμε ποτέ τίποτε είναι ευνόητος. Όμως, εδώ μιλάμε και για μια μέθοδο πρόληψης προσιτή σε όλους, σχεδόν… Και φυσικά, και να μην ισχύουν αυτά, λίγο λεμονάκι την ημέρα σίγουρα δεν βλάπτει και σίγουρα κάνει καλό.

    ΥΓ. Λογικό είναι για όλους σας σχεδόν, αν όχι για όλους, να σας αφήνουν παγερά αδιάφορους η καταγωγή μου, οι μουσικές μου προτιμήσεις κλπ.. Ο λόγος που προσθέτω "σάλτσες" είναι επειδή, απλούστατα, μου φαίνεται κάπως άκομψο να "πετάω" έναν υπερσύνδεσμο – και τέλος. Ελπίζω να μη "βαρυστομαχιάζετε".

    ΑπάντησηΔιαγραφή


Top